Οι αντιρατσιστές παραφρόνησαν/Anti-racists have gone nuts!

Image

 

Η φράση «κυνήγι μαγισσών» είναι κοινότυπη για να περιγράψει την υστερία των αντιρατσιστών. 

Οτιδήποτε θέλεις να πολεμήσεις, όποια επιχείρηση θέλεις να καταστρέψεις, την βαφτίζεις «ρατσιστική». Διαβατήριο για την λάσπη και την αποδοκιμασία. 

Ετσι λοιπόν  μια διαφημιστική καμπάνια ενός καταστήματος αμερικανικής εταιρείας ντόνατ στην Ταϋλάνδη κατηγορείται για ρατσισμό επειδή το σοκολατένιο τους ντόνατ το διαφημίζουν με μια μαύρη γυναίκα.

H οργάνωση Human Rights Watch εξέφρασε την οργή της λέγοντας πως αν αυτό συνέβαινε στις ΗΠΑ θα προκαλούσε αναστάτωση, και ζήτησε να αποσυρθεί η διαφήμιση, η εταιρεία να ζητήσει δημόσια συγγνώμη σε όσους έθιξε και να μην το επαναλάβει.

Ο διευθυντής της Dunkin’ Donuts στην Ταϋλάνδη αποκάλεσε τους χαρακτηρισμούς «Παρανοϊκό αμερικανικό τρόπο σκέψης».

«Είναι γελοίο», είπε ο Nadim Salhani. «Δεν μας επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε μαύρους για να προωθήσουμε τα ντόνατ μας; Αν το προϊόν ΄ήταν λευκό και χρωμάτιζα κάποιον λευκό, θα ήταν κι αυτό ρατσιστικό;» και συνέχισε «Δεν είναι όλοι στον κόσμο παρανοϊκοί με τον ρατσισμό».

Ο Salhani ο οποίος είναι λιβανέζος και ζει στην Ταϋλάνδη είπε ακόμη ότι στη διαφήμιση πρωταγωνιστεί η έφηβη κόρη του. «Λυπάμαι, αλλά αυτή είναι μια διαφημιστική εκστρατεία και τα πάει πολύ καλά», είπε. 

ΟΚ guys. Σταματήστε τις διαφημίσεις, και ο κόσμος θα γίνει καλύτερος.

Χρήσιμοι ηλίθιοι που τρέφονται από τις αόρατες πηγές χρημάτων των ΜΚΟ

 

BANGKOK (AP) — A leading human rights group has called on Dunkin’ Donuts to withdraw a «bizarre and racist» advertisement for chocolate doughnuts in Thailand that shows a smiling woman with bright pink lips in blackface makeup.

The Dunkin’ Donuts franchise in Thailand launched a campaign earlier this month for its new «Charcoal Donut» featuring the image, which is reminiscent of 19th and early 20th century American stereotypes for black people that are now considered offensive symbols of a racist era.

In posters and TV commercials, the campaign shows the woman with a shiny jet black, 1950s-style beehive hairdo holding a bitten black doughnut alongside the slogan: «Break every rule of deliciousness.»

Human Rights Watch said it was shocked to see an American brand name running an advertising campaign that would draw «howls of outrage» if released in the United States.

«It’s both bizarre and racist that Dunkin’ Donuts thinks that it must color a woman’s skin black and accentuate her lips with bright pink lipstick to sell a chocolate doughnut,» said Phil Robertson, the deputy Asia director for Human Rights Watch. «Dunkin’ Donuts should immediately withdraw this ad, publicly apologize to those it’s offended and ensure this never happens again.»

The campaign hasn’t ruffled many in Thailand, where it’s common for advertisements to inexplicably use racial stereotypes. A Thai brand of household mops and dustpans called «Black Man» uses a logo with a smiling black man in a tuxedo and bow tie. One Thai skin whitening cream runs TV commercials that say white-skinned people have better job prospects than those with dark skin. An herbal Thai toothpaste says its dark-colored product «is black, but it’s good.»

The CEO for Dunkin’ Donuts in Thailand dismissed the criticism as «paranoid American thinking.»

«It’s absolutely ridiculous,» said CEO Nadim Salhani. «We’re not allowed to use black to promote our doughnuts? I don’t get it. What’s the big fuss? What if the product was white and I painted someone white, would that be racist?»

Salhani said that the Thai franchise of Dunkin’ Donuts operates independently of the American operation and that doughnut sales have increased about 50 percent since the campaign was launched around two weeks ago, which he attributed to curiosity about the new advertisements.

«Not everybody in the world is paranoid about racism,» said Salhani, a Lebanese expatriate in Thailand who said his teenage daughter was the model featured in the campaign. «I’m sorry, but this is a marketing campaign, and it’s working very well for us.»

πηγή

Πώς ο καπιταλισμός προωθεί κοινωνίες εργένηδων

Αρεσκόμαστε να θεωρούμε πως είμαστε ελεύθεροι στην ελεύθερη αγορά· πως κατανικούμε τις δυνάμεις της διαφήμισης και δεν χειραγωγούμεθα από τις δυνάμεις της αγοράς. Αλλά υπάρχουν ορισμένες νέες κοινωνικές τάσεις -σαν την αναγόρευση του «εργένη» σε καταναλωτή-υπόδειγμα- που μας θέτουν ενώπιον ορισμένων παραδοξοτήτων: αυτό που θεωρούσαμε ριζοσπαστικό -να μείνουμε εργένηδες- ίσως σήμερα να είναι αντιδραστικό.

Όπως μας προειδοποιούσε εδώ και πάνω από μία δεκαετίας ο κοινωνιολόγος Σίγκμουντ Μπάουμαν (Zygmunt Bauman), η μακρόχρονη σχέση, σαν την σταθερή δουλειά, απορρυθμίζεται τάχιστα και αντικαθίσταται από την βραχυχρόνια σχέση, τις πρόσκαιρες διευθετήσεις χωρίς προοπτική δέσμευσης. Είναι πια δύσκολο να είναι μαζί δύο άνθρωποι με πρόσκαιρες δουλειές χωρίς προοπτική επαγγελματικής σταθερότητας. Ο καπιταλισμός πλέον μας θέλει εργένηδες.

Τη δεκαετία του 1960, το να είναι κανείς εργένης θεωρείτο ριζοσπαστική επιλογή, ένα είδος εξέγερσης κατά του αστικού καπιταλιστικού κομφορμισμού. Όπως λέει ο κοινωνιολόγος Ζαν-Κλοντ Κοφμάν (Jean-Claude Kaufmann) η στροφή από τον οικογενειακό στον μοναχικό τρόπο ζωής, ήταν μέρος της «ακατανίκητης επέλασης του ατομισμού». Αλλά αυτή η «απελευθέρωση» χάνει την λάμψη της αν την εντάξουμε στην προοπτική της επικράτησης του καταναλωτισμού.

Σήμερα το να καλούνται οι μάζες να ζουν μοναχικά είναι οικονομικά συμφέρον.

Σύμφωνα με μια έρευνα του Τζιάνγκουο Λιου (Jianguo Liu) του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, οι εργένηδες καταναλώνουν κατά κεφαλήν 38% περισσότερα αγαθά, 42% περισσότερες συσκευασίες, 55% περισσότερο ηλεκτρικό και 61% περισσότερο φυσικό αέριο σε σχέση με ένα νοικοκυριό τεσσάρων ατόμων.

Σύμφωνα με το «γραφείο πληθυσμιακών αναφορών», στις Ηνωμένες Πολιτείες τα μοναχικά άτομα ηλικίας 25-34 ετών πλέον ξεπερνούν τους παντρεμένους κατά 46%. Όσο για τα διαζύγια, είναι μια αναπτυσσόμενη αγορά: κάθε διαλυμένο νοικοκυριό σημαίνει την αγορά δύο αυτοκινήτων, δύο πλυντηρίων, δύο τηλεοράσεων κ.ο.κ. Οι μέρες που η πυρηνική οικογένεια θεωρούνταν ιδεώδης καταναλωτική μονάδα, πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Καθώς ο καπιταλισμός βυθίζεται στη στασιμότητα, οι επιχειρήσεις συνειδητοποίησαν δύο ευκαιρίες ανάπτυξης:

– πρώτον, την ανάδυση της αγοράς των μοναχικών και

– δεύτερον, την ενθάρρυνση του διαζυγίου ως απόδειξη ατομικής ελευθερίας.

Αυτό μπορεί να το δει κανείς στην εξέλιξη των διαφημίσεων προϊόντων σαν τα χάμπουργκερ και τις διακοπές, και το πώς απευθύνονται πια σε μοναχικά άτομα, ιδίως μοναχικές γυναίκες. Οι νέες διαφημίσεις της honda ή της citibank ενθαρρύνουν πλέον ανοικτά την «ανακάλυψη» του εαυτού μας και την αναβολή της σύναψης σχέσεων εις βάρος του ζευγαρώματος.

Όπως λέει η Κάθριν Τζάρβι (Catherine Jarvie) οι «ευκαιριακές σχέσεις» στις οποίες «κανένας δεν αναζητά μακροχρόνια δέσμευση», είναι η νέα μόδα, όπως μαρτυρεί η επιτυχία ιστοσελίδων εύρεσης ραντεβού σαν το «ματς». Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αγγελίες στο «κρέγκλιστ» εκθέτουν τον υποσυνείδητο συσχετισμό μεταξύ καταναλωτισμού και ατομικότητας: «άμα με γαμ… στον καναπέ ΙΚΕΑ μου, στον δίνω για 100 δολάρια».

Η ταύτιση ατόμων και αγαθών επικράτησε ακριβώς τη στιγμή που ο κορεσμός της αγοράς και της κατανάλωσης άρχισαν να παρεμποδίζουν την καπιταλιστική μεγέθυνση. Σε μια περίοδο κορεσμού των αγορών, όταν πλέον έχουμε καταναλώσει ό,τι ήταν δυνατό, ενθαρρυνόμαστε να αντικειμενοποιούμε εαυτούς ως είδη «της αγοράς», που καταναλώνουμε αλλήλους. Ασκούμεθα στην κατανάλωση διαθέσιμων ανθρώπων.

Ο καταναλωτισμός πλέον μας θέλει μοναχικούς, οπότε μας το πουλάει σαν σέξι. Η ειρωνεία είναι πως σήμερα είναι πιο ριζοσπαστικό να επιχειρήσουμε να συνάψουμε μια μακρόχρονη σχέση και να βρούμε μια σταθερή δουλειά -και να προγραμματίζουμε το μέλλον, ακόμα και να επιχειρήσουμε να αποκτήσουμε παιδιά, από το να μείνουμε εργένηδες.

Το ζευγάρωμα και η μακροχρόνια δέσμευση με άλλους σε μια σχέση, εμφανίζεται πλέον ως η μόνη ριζοσπαστική επιλογή ενάντια στις δυνάμεις που θέλουν να μας συρρικνώσουν σε μοναχικούς, αλλοτριωμένους νομάδες σε αναζήτηση ευκαιριακών «δόσεων» από σώματα που εμπεριέχουν την προσωρινότητά τους.

Η λύση: να γίνουμε ριζοσπάστες, να δεσμευτούμε και να απαιτήσουμε την δέσμευση των συντρόφων και των εργοδοτών μας. Να πούμε όχι στις σειρήνες της αγοράς των εργένηδων.

[Toυ συγγραφέα Ewan Morrison, πηγή: ppol.gr]

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

http://www.defencenet.gr/defence/item/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%89%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CE%B4%CF%89%CE%BD

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΟΜΜΑ ΛΙΒΑΝΟΥ »Κινδυνεύουν οι Χριστιανοί της Ανατολής»/Lebanon: Christians of the East in danger

Ο πρόεδρος του  νεοσύστατου κόμματος, αναφέρθηκε αναλυτικά  στις διώξεις που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί της Μέσης Ανατολής, εξαιτίας των εμφύλιων συγκρούσεων αλλά και το μένος των Ισλαμιστών, που θέλουν να επιβάλλουν το νόμο της Σαρίαμ σε Αίγυπτο και Συρία. 
 
“Η λεγόμενη “Αραβική Άνοιξη” στην Αίγυπτο, απέφερε την πλήρη καταστροφή  70 εκκλησιών και δεκάδων σπιτιών Χριστιανών της χώρας. Το ίδιο σκηνικό βλέπουμε στη Συρία, όπου 160.000 Χριστιανοί εκτοπίστηκαν ήδη από την περιοχή του Χομς”δήλωσε, επισημαίνοντας με νόημα : “Είμαστε σήμερα εδώ όχι για να θρηνήσουμε για το παρελθόν, αλλά για να μην κλάψουμε για το μέλλον”. 
 
Όσον αφορά τις δραματικές εξελίξεις στη Συρία, επεσήμανε πως μοναδική λύση θα πρέπει να  είναι ο διάλογος και όχι η βία. “Σε αυτό το διάλογο, όπου και αν πραγματοποιηθεί, είτε στη Γενεύη ή αλλού, θα πρέπει να συμμετάσχουν και εκπρόσωποι των χριστιανικών κοινοτήτων της Συρίας” δήλωσεμ συμπληρώνοντας “Επιδιώκουμε μια Συρία πολυθρησκευτική, πολυπολιτισμική, πολυκομματική και δημοκρατική”.
 
Όσον αφορά την εξακρίβωση της τύχης του μητροπολίτη Χαλεπίου Παύλου και του επισκόπου των Μαρωνιτών Ιωάννη, που απήχθησαν τον περασμένο Απρίλιο από αγνώστους στη Συρία και από τότε αγνοείται η τύχη τους, ι ίδιος  επέρριψε ευθύνες στις τουρκικές Αρχές, για το αδιέξοδο.
 
Παρόντες στη συνέντευξη τύπου,   του προέδρου του Ορθόδοξου Κόμματος του Λιβάνου, ήταν εκπρόσωποι των πρεσβειών της Ρωσίας και της Ρουμανίας, και όχι της Ελλάδας αν και επανειλημμένως ο κ. Ελ Χούρι έχει τονίσει πως οι ορθόδοξοι της χώρας είναι Ρωμιοί και αισθάνονται “αδέλφια” με τους Έλληνες.
 
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Βουλγαρία σε ΕΕ: Πλαστή η «μακεδονική ταυτότητα»/Bulgaria: There is not «Macedonian» nationality

Image

Βουλγαρικό ‘non paper’ εστάλη προς την ΕΕ και αναφέρει ότι δεν υπάρχει «μακεδονικό έθνος» και ότι η ταυτότητά μας έχει σφυρηλατηθεί από τον Τίτο και οι Βούλγαροι στα Σκόπια εξοντώθηκαν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και τα κράτη πρέπει να αποκαλούν τα Σκόπια ως БЈРМ- πΓΔΜ.

Η οδηγία αυτή κυκλοφόρησε μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης», σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου ειδήσεων των Σκοπίων από τις Βρυξέλλες, όπως δημοσιεύει το σκοπιανό Κανάλ 5.

Αυτή η μη δημοσιευμένη οδηγία, εστάλη πριν από την τελευταία συνεδρίαση του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από τον πρώην πρωθυπουργό της Βουλγαρίας, Μαρίν Ράικοφ και κυκλοφόρησε στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και άλλα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ενώ στη Βουλγαρία διαφαίνεται τους τελευταίους μήνες μια ήπια τάση προς τα Σκόπια, αυτό το ‘non paper’ δίνει την πραγματική διάσταση της Σόφιας, γράφει το δημοσίευμα.

Στην οδηγία αυτή, που είναι στην αγγλική γλώσσα αναφέρεται στο πρόγευμα εργασίας των Μονίμων Αντιπροσώπων της ΕΕ στις 18 Απριλίου 2013, στις Βρυξέλλες, όπου είχε παραστεί και ο υπουργός Εξωτερικών της «πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας», Νίκολα Πόποσκι που άφησε ανοικτό το ζήτημα αν υπάρχει ανάγκη σύναψης συμφωνίας καλής γειτονίας με τη Βουλγαρία, επικαλούμενος την ασύμμετρη διάσταση του σχεδίου που προτάθηκε από τη Βουλγαρία.

«Η στάση αυτή του Πόποσκι ότι ‘δεν απαιτείται καμία συμφωνία’ αποτέλεσε προφανώς τη συνέχεια του ‘non paper’ καθώς οι γείτονες έχυσαν δηλητήριο στη χώρα μας», σημειώνει το Κανάλ 5.

Στο ‘non paper’ τονίζεται ότι τα Σκόπια δεν θέλουν να εφαρμόσουν την υποχρέωση που ανέλαβαν το 1999, με κοινή δήλωση των πρωθυπουργών της Βουλγαρίας και της πΓΔΜ, καθώς και της Ενδιάμεσης Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της πΓΔΜ.

Δηλώνεται ακόμη ότι οι Βούλγαροι δεν μπορούν να δεχθούν τις «οποιαδήποτε αξιώσεις των Σκοπιανών για «μακεδονική» μειονότητα στη Βουλγαρία.

«Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα μέρος της γεωγραφικής περιοχής της αρχαίας Μακεδονίας, ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας. Όλα τα ιστορικά γεγονότα και πηγές αναφέρουν ότι από τις αρχές του 20ου αιώνα η συντριπτική πλειοψηφία του σλαβικού πληθυσμού στον γεωγραφικό αυτόν τομέα ήταν Βούλγαροι. (Δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε από τις Οθωμανικές αρχές το 1870, πριν από την έκδοση της αποφάσεως του Σουλτάνου για τον καθορισμό της Βουλγαρικής Εξαρχίας, σύμφωνα με έρευνα του Carnegie International του 1913).

»Η αποτυχία των προσπαθειών μεταξύ των δύο πολέμων για την εξάλειψη της βουλγαρικής ταυτότητας του τοπικού πληθυσμού με την επιβολή της ταυτότητας του ‘Νότιου Σλάβου’ οδήγησε σε αυτό στην πολιτική του γιουγκοσλάβου ηγέτη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο το 1944 τη δημιουργία σφυρηλάτησης μιας νέας εθνικής ταυτότητας του «Νέο- Μακεδόνα» στην πρώην περιοχή της Νοτιοσλαβίας- Βαρντάρσκας.

Η πολιτική αυτή περιέχεται και στην απόφαση της Κομμουνιστικής Διεθνούς και υποστηρίχθηκα από τον Στάλιν και προεβλήθη ο ισχυρισμός ότι κάθε σλαβικός πληθυσμός στην γεωγραφική περιοχή της γιουγκοσλαβικού ομοσπονδιακού κρατιδίου- της γεωγραφικής Μακεδονίας, ανήκει στο «μακεδονικό έθνος», όπως σημειώνεται στο βουλγαρικό ‘non paper’.

Το έγγραφο αυτό το οποίο εξακολουθεί να κυκλοφορεί στις Βρυξέλλες- σημειώνει το Κανάλ 5 κλείνει ως εξής:

«Ανεξάρτητα από την έκβαση των προσπαθειών για την οικοδόμηση ενός «μακεδονικού έθνους» (εισαγωγικά στο πρωτότυπο) δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για τη μειονότητα των Σκοπίων σε γειτονικές χώρες.

Η Βουλγαρία θέλει να τονίσει ότι μια τέτοια διαδικασία οικοδόμησης ενός έθνους, ξεκίνησε το 1944 και περιορίζονταν τότε στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας του Τίτο και από το 1991 στην БЈРМ (πΓΔΜ).

Κανένας Βούλγαρος πολίτης δεν συμμετείχε σε μια τέτοια διαδικασία. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε-τυχόν αναφορές στην ύπαρξη των Σκοπίων (на Скопје) «μακεδονικής μειονότητας στη Βουλγαρία», παραμένει εντελώς αβάσιμη και απαράδεκτη.

Η βουλγαρική κοινή γνώμη, τα ερμηνεύει αυτά ως έμμεσες εδαφικές διεκδικήσεις, ακόμη και τη γενική άρνηση της βουλγαρικής εθνικής ταυτότητας θα επιλύσει η Σόφια με τους φίλους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%E2%80%98non-paper%E2%80%99%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%B5-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AE-%CE%B7-%C2%AB%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%C2%BB

Την περιουσία του πατέρα σας ξεπουλάτε;

Image
Στην αρχή, όταν άκουσα την είδηση της πώλησης του τηλεόρασης και του ραδιοφώνου του Κόμματος, παρόλο που ανέμενα μια τέτοια δυσάρεστη εξέλιξη, τα συναισθήματα που κυριάρχησαν ήταν κυρίως θλίψη και απογοήτευση για το γεγονός. Αναλογίσθηκα την αξιοποίησή της από τα υπόλοιπα κόμματα, τις δυσάρεστες παρενέργειες που θα έχει στην προπαγάνδα του ΚΚΕ, τη δυσάρεστη θέση στην οποία ήδη έχουν βρεθεί τα μέλη, οι φίλοι και οι οπαδοί του ΚΚΕ.

Δεν μπόρεσα όμως καν να απαντήσω, με τρόπο που να δικαιολογώ το ΚΚΕ, σε κρίσιμα ερωτήματα που εκ των πραγμάτων τίθενται στη δημόσια συζήτηση, όπως

«τι ακριβώς πούλησε το ΚΚΕ;»,
«είναι δυνατόν να πουλάς την εκμετάλλευση δημόσιας συχνότητας, την οποία δεν έχεις καν πληρώσει για να την κατέχεις;»,
«είναι δυνατόν το ΚΚΕ να λειτουργεί στο θέμα των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων, όπως και οι άλλοι επιχειρηματίες;»
«καλά, το ΚΚΕ που ασκούσε κριτική για την κατάσταση στις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες και την ασυδοσία των μεγαλοκαναλαρχών, είναι δυνατόν να κάνει τα ίδια;»
«σε ποιον επιχειρηματία πούλησε το ραδιοτηλεοπτικό σταθμό»
«για ποιο λόγο δεν αναφέρει τον επιχειρηματία αγοραστή;»
«γιατί δεν αναφέρει το ποσό της πώλησης;»
«πώς είναι δυνατόν το ΚΚΕ να μπαίνει σε επιχειρηματικές λογικές και να παραδίδει το σταθμό “καθαρό” από εργαζόμενους, μόνο και μόνο επειδή το ζήτησε ο αγοραστής;»
«δεν είναι ντροπή να ισχυρίζεται η ηγεσία του ΚΚΕ ότι προστατεύει τα δικαιώματα των εργαζομένων, τη στιγμή που τους αφαιρεί το βασικό τους δικαίωμα στην εργασία;»
10. τέλος, το κύριο ερώτημα: «τι έφταιξε και έφτασε η οικονομική κατάσταση του ΚΚΕ σε τέτοιο χάλι;»

Η θλίψη όμως και η απογοήτευση των πρώτων ημερών μετατράπηκε σε αγανάκτηση τις επόμενες μέρες ακούγοντας ότι στελέχη του ΚΚΕ εκφράζουν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις την ικανοποίησή τους για την πώληση, γιατί έτσι τάχα δόθηκε μια ανάσα στα οικονομικά του κόμματος. Αυτή η αγανάκτηση εντάθηκε από την έλλειψη οποιασδήποτε αυτοκριτικής και κυρίως από την εν γένει προσέγγιση στο όλο ζήτημα που δεν έχει καμία σχέση με την κομμουνιστική ηθική και περισσότερο ταιριάζει πολυεθνικούς επιχειρηματικούς ομίλους.

Καταρχήν, είναι αδιανόητο αυτές οι διαδικασίες να γίνονται χρόνια τώρα εν κρυπτώ και εν αγνοία του κομματικού δυναμικού.

Δεν είναι δυνατόν να μη γίνεται καμία αναφορά στο ποσό της πώλησης και στο όνομα του αγοραστή. Η μεταγενέστερη δήλωση ότι η πώληση έγινε σε εταιρεία που είναι νόμιμη σύμφωνα με το δίκαιο της Κυπριακής δημοκρατίας χωρίς περαιτέρω στοιχεία, θυμίζει τη δήλωση του Βουλγαράκη «ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό». Επίσης έκανε το κομματικό δυναμικό και τους οπαδούς να ντρέπονται ακόμα περισσότερο για την πώληση, ενώ είναι ενδεικτική του ήθους και της νοοτροπίας της κυρίαρχης μερίδας της ηγετικής ομάδας. Τέτοιες ενέργειες απαξιώνουν το ΚΚΕ στα μάτια του λαού και το οδηγούν σε επικίνδυνους δρόμους.

Τα περί στενοχώριας που απολύουν, αλλά ήθελαν να τους κρατήσουν (βλ. δηλώσεις Πρωτούλη στο MEGA), είναι, φοβάμαι, υποκριτικές κορώνες καλογέρων, που θέλουν να διατηρήσουν το μοναστήρι. Γιατί δεν παραιτούνται από το μισθό τους και οι ίδιοι, που είναι αρκετές εκατοντάδες, προσφέροντας εθελοντικά τις υπηρεσίες τους στο ΚΚΕ, προκειμένου να παραμείνει τουλάχιστον το ραδιόφωνο του «902» να συνεχίσει διαδίδει τις ιδέες του κόμματος και να μην απολυθούν οι εργαζόμενοι;

Είναι κατά τη γνώμη μου απαράδεκτο να αντιμετωπίζεται η κριτική από τις άλλες πολιτικές οργανώσεις με φράσεις ή υβρεολόγιο του τύπου: «στα «παιδιά» του συστήματος που δεν ξέρουν ποιον να πρωτογλύψουν, καρφί στο μάτι τους, δεν είμαστε σαν τα μούτρα σας…» και άλλα παρόμοια που δεν ταιριάζουν ούτε στην αισθητική ούτε στο ήθος των κομμουνιστών.

Επίσης είναι απαράδεκτο να θεωρείται ότι «κάθε επίθεση που γίνεται στο Κόμμα, με πρόσχημα τώρα το σταμάτημα της λειτουργίας του «902», είναι επίθεση και στα δικά του (ενν. του λαού) δικαιώματα και συμφέροντα.» Από πότε ταυτίζεται η κριτική στα κακώς κείμενα των πεπραγμένων της ηγεσίας του ΚΚΕ με επίθεση στα συμφέροντα του λαού και της εργατικής τάξης;

Επίσης βαθιά λαθεμένη είναι και η παρακάτω άποψη: «Εδώ και τρία χρόνια, η πορεία ήταν γνωστή σε όλους μας, άλλη λύση θα ήταν να έκλεινε ο σταθμός, αλλά τότε δεν θα υπήρχε η δυνατότητα να εξοφληθούν τα χρέη προς τους εργαζόμενους». Δεν απαντούν όμως οι εκφραστές της παραπάνω άποψης τι ακριβώς πουλήθηκε και σε ποιον ανήκε αυτό που πουλήθηκε. Η συχνότητα ανήκει στο ΚΚΕ ή στο δημόσιο, και κατ’ επέκταση στο λαό; Τα λεφτά της πώλησης σε ποιον ανήκουν; Στο λαό ή στο ΚΚΕ; Στο ΚΚΕ ανήκουν ο εξοπλισμός και οι εγκαταστάσεις του 902 και άρα του ανήκουν τα λεφτά της πώλησης που αντιστοιχούν στον εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις. Σε καμιά περίπτωση δεν του ανήκουν τα χρήματα από την πώληση της εκμετάλλευσης της συχνότητας.

Με αυτή τους τη στάση δικαιώνεται ο κάθε σαλτιμπάγκος κρατικοδίαιτος τάχατες επιχειρηματίας να πουλά ό,τι δεν του ανήκει, αλλά που του δόθηκε μόνο για χρήση. Δικαιώνει μεθαύριο τον κάθε εθνικό μεταπράτη, εργολάβο, πετρελαιά που τυχαίνει να του δόθηκε μία συχνότητα και τις κάνει 4 με την ιδιωτική Digea, να θελήσει να κάνει χρησικτησία, να την πουλά και να την διαπραγματεύεται κατά πως γουστάρει.

Εκφράστηκε η άποψη ότι ο σταθμός καλύπτονταν κατά 85% από το κόμμα και κατά 15% από διαφημίσεις, ενώ πριν η αναλογία ήταν 70% – 30%, και άρα ήταν αδύνατο να κρατηθεί ανοικτός. Πρέπει να θυμίσω στους θιασώτες αυτής της άποψης ότι από το 1995 γίνεται μια συζήτηση μέσα στο κόμμα τόσο για την ορθότητα του να υπάρχουν διαφημίσεις στο «Ρ» και τον «902» όσο και για την ανάγκη της οικονομικής ανεξαρτησίας του κόμματος και από τις κρατικές επιδοτήσεις και από τις κομματικές επιχειρήσεις. Και δε δόθηκαν ποτέ επαρκείς εξηγήσεις ούτε για τη γιγάντωση της Τυποεκδοτικής ούτε για τη συνεχόμενη εξάρτηση από την κρατική επιδότηση, που αποτέλεσε θηλιά στο λαιμό του ΚΚΕ. Εκτός αν κάποιοι θεωρούν επαρκείς εξηγήσεις την ξεδιάντροπη στάση της ηγεσίας να χρεώσει όλα τα δεινά για την οικονομική κατάσταση σε ένα πρόσωπο.

Πάντως σε κάθε περίπτωση πρέπει να ανοίξει μια συζήτηση για το μέγεθος και τις συνέπειες της συγκεκριμένης πώλησης, όπως και για τις εκατοντάδες απολύσεις από ένα κόμμα που συμπεριφέρεται και δρα με όρους καπιταλιστικής επιχείρησης.

Μια κουβέντα για τα άρθρα των εργαζομένων στον «902». Δεν αναφέρθηκε σχεδόν κανένας γιατί έκλεισε. Ακυρώνουν την αναμφισβήτητη προσφορά και των ίδιων και του σταθμού με αυτή τη στάση τους και κυρίως δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά για το σκοπό αυτής της επιλογής.

Και με αυτή τη διαπίστωση έρχομαι στο πραγματικό θέμα που ανακύπτει, κατά τη γνώμη μου, από την πώληση του 902: αυτό της οικονομικής καταστροφής του ΚΚΕ και τις αιτίες αυτής της οικονομικής καταστροφής.

Αυτό το θέμα προσπαθεί να αποφύγει να συζητήσει η ηγεσία του ΚΚΕ, όπως αποφεύγει ο διάολος το λιβάνι!!!

Καταρχήν επί χρόνια δεν υπήρχε ουσιαστική ενημέρωση για την οικονομική κατάσταση του κόμματος. Και αν ζητούσε κάποιος σύντροφος να μάθει κάτι, πέρα από την γνωστή σε όλους απαράδεκτη κωλυσιεργία, τα όργανα ξεψάχνιζαν το ποιόν του συντρόφου, τους λόγους για τους οποίους ρωτάει, σε σημείο να αναρωτιέται κανείς για τους συντρόφους που ρωτούσαν και ρωτούν για τα οικονομικά, τι κίνητρα είχαν. Ακόμα ουδέποτε ζητήθηκε η γνώμη των κομματικών μελών ούτε για τη γιγάντωση της Τυποεκδοτικής ούτε για τη γιγάντωση του κομματικού μηχανισμού. Τα πάντα παρουσιάζονταν ως τετελεσμένα γεγονότα.

Μερίδα της κομματικής ηγεσίας προσπαθεί να αποκρύψει ότι η αιτία της οικονομικής καταστροφής του κόμματος υπήρξε η γιγάντωση του κομματικού μηχανισμού.

Η προβολή της οικονομικής κρίσης αποτελεί φύλλο συκής. Δεν μπορεί το κόμμα που προέβλεψε την οικονομική κρίση να ισχυρίζεται ότι δεν την προέβλεψε για τις κομματικές του επιχειρήσεις. Εκτός αν νομίζει ότι απευθύνεται σε ανθρώπους αδαείς που θεωρούν την υπόθεση του κόμματος της εργατικής τάξης κάτι αδιάφορο και ασήμαντο.

Η γιγάντωση του αριθμού των έμμισθων κομματικών μελών (είτε δούλευαν ως επαγγελματικά στελέχη είτε στις κομματικές επιχειρήσεις είτε στα μέσα προπαγάνδας του κόμματος) λειτούργησε ως απαραίτητο συστατικό της προσπάθειας να αλωθεί το κόμμα από την αριστερίστικη φράξια που σήμερα αποτελεί την κυρίαρχη ηγετική ομάδα.

Γι’ αυτό και αδιαφόρησαν, όταν σύντροφοι χρόνια νωρίτερα έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για την οικονομική κατάσταση του κόμματος. Γι’ αυτό και σε μια κομματική δουλειά που είχαν τεθεί αυτά τα ζητήματα, κραύγαζε μέλος του Π.Γ.: «το μηχανισμό και τα μάτια σας, σύντροφοι».

Ούτε κουβέντα δεν ήθελε να ακούσει για το ενδεχόμενο μείωσης των επαγγελματικών στελεχών και γενικά των έμμισθων κομματικών μελών.

Γιατί αν άνοιγε η συζήτηση θα αναδεικνυόταν το πρόβλημα. Αλλά αν αναδεικνυόταν νωρίς το πρόβλημα δε θα προλάβαιναν να ελέγξουν το κόμμα, να αλλάξουν το πρόγραμμα και το καταστατικό του, να αλλάξουν τελικά τη φυσιογνωμία του.

Γιατί με αυτά τα χιλιάδες έμμισθα κομματικά μέλη κερδήθηκε το κόμμα. Αυτοί καθοδηγούσαν τις οργανώσεις, αυτοί δημιουργούσαν κλίμα στις ΚΟΒ και τα όργανα, αυτοί ψήφιζαν με χέρια και με πόδια ότι έφερνε από πάνω η καθοδήγηση, αυτοί διέγραφαν και διαπόμπευαν τους συντρόφους που διαφωνούσαν με την αριστερίστικη και σεχταριστική γραμμή της τελευταίας δεκαετίας. Και όλα αυτά τα έκαναν για να μην απολυθούν.

Αν άνοιγε η κουβέντα, θα φαίνονταν οι εγκληματικές επιλογές της ηγεσίας. Θα μάθαινε το κομματικό δυναμικό το τι πραγματικά συνέβαινε με τα οικονομικά του κόμματος, με το μηχανισμό που είχε στήσει η ηγετική φράξια.

Θα μάθαινε ότι οι νεολαίοι μέλη του γραφείου του Κ.Σ. της ΚΝΕ χρειάζονταν οδηγό για να πάνε σε κνίτικες δουλειές. Δεν είναι επιτρεπτό ούτε δίκαιο στην κοινωνία κάποιο στέλεχος «24 Μαΐων» που δεν έχει δουλέψει στην παραγωγή αλλά μόνο 6 μήνες στη δούλεψη του μπαμπάκα του, να κουβαλάει τον οδηγό του για να διαφωτίσει τις νεολαιίστικες μάζες της υπαίθρου. Βλέπετε ο μεγάλος τιμονιέρης είχε συμπιέσει τις ημερομηνίες και οι νεολαιίστικες μάζες τον εκλιπαρούσαν να τις διαφωτίσει, να τις μορφώσει, λες και έδινε παραστάσεις και έπρεπε να τις προλάβει.

Όπως θα μάθαινε ότι χρειάζονταν οδηγό και οι γραμματείς περιοχών του κόμματος για να πάνε σε κομματικές δουλειές. Έπρεπε να πληρώνουμε οδηγούς, λες και δεν μπορούσαν να οδηγήσουν μόνοι τους. Να θυμίσω χιλιάδες εργαζόμενους που μετακινούνται κάθε μέρα οδηγώντας μία και δύο ώρες για να πάνε και άλλες τόσες να γυρίσουν, δουλεύοντας στο ενδιάμεσο οκτώ, δέκα και δώδεκα ώρες και όχι κοροϊδεύοντας. Αυτοί πώς μπορούν χωρίς οδηγό;

Θα μάθαινε ότι οργανώσεις πόλεων και περιοχών ή νομαρχιακές ή αχτίδες που πριν δεκαπέντε χρόνια είχαν μόλις δύο, τρία, πέντε επαγγελματικά στελέχη σήμερα διαθέτουν δέκα, δεκαπέντε, τριάντα επαγγελματικά στελέχη, χώρια τους αποσπασμένους από τα βουλευτικά γραφεία που τους πληρώνει το κράτος. Και παρόλη την αύξηση των επαγγελματικών στελεχών η δουλειά που βγάζουν οι κομματικές οργανώσεις να είναι υποπολλαπλάσια σε σχέση με πριν δέκα χρόνια.

Θα μάθαινε για την οικογενειοκρατία που επικρατεί στον Περισσό. Για τα παιδιά, τις γυναίκες και τα αδέλφια αρκετών μελών της Κ.Ε. και του Π.Γ.

Θα μάθαινε ότι στην Τυποεκδοτική «τύχαινε» να δουλεύουν αρκετοί από μία οικογένεια.

Θα μάθαινε για τις υπέρογκες αμοιβές των υπευθύνων των κομματικών επιχειρήσεων, όπως της Σ.Ε. ή του «Ρ».

Θα μάθαινε για την κακοδιοίκηση στη Μini Price Phone (αλήθεια ποιος τη θυμάται αυτή την κομματική επιχείρηση;).

Θα μάθαινε ότι υπήρχαν αρκετά σημειώματα που κατάγγελναν σοβαρά προβλήματα στον «902», τη Μini price phone, τη Σ.Ε. και στις υπόλοιπες εταιρείες του κόμματος και παρόλα αυτά η ηγετική ομάδα που είχε αναλάβει τη διερεύνηση των καταγγελιών τις κουκούλωσε. Δεν έκαναν απολύτως τίποτα!!!

Θα μάθαινε ότι κριτήριο για την επαγγελματοποίηση των συντρόφων την τελευταία δεκαετία δεν ήταν οι ικανότητες και η προσφορά των συντρόφων, αλλά το κατά πόσο συμφωνούσαν με την καθοδήγηση.

Θα αντιλαμβανόταν ότι η επίκληση της οικονομικής κρίσης είναι προπέτασμα καπνού για να μην αποκαλυφθούν οι βαριές ευθύνες της ηγεσίας.

Θα αντιλαμβανόταν την έλλειψη ουσιαστικής ενημέρωσης και δημοκρατίας μέσα στο κόμμα.

Θα αντιλαμβανόταν τι πρόβλημα μπορεί να αποτελούν για το κόμμα κάποια ισόβια στελέχη, που δεν έχουν δουλέψει για ολόκληρες δεκαετίες και παρόλα αυτά παίρνουν σύνταξη από το Κόμμα.

Θα αντιλαμβανόταν τη λαθροχειρία που διαπράττουν τα εν λόγω στελέχη με το να ταυτίζουν την έμμισθη παρουσία τους στα ανώτερα και ανώτατα όργανα με το συμφέρον του κόμματος. Ή με το να βαφτίζουν κάθε κριτική για τις αποφάσεις, τις επιλογές και τις πρακτικές των ανώτερων οργάνων (όπως και κάθε άποψη για περιοδική εναλλαγή των μελών των ανώτατων και ανώτερων οργάνων) ως επίθεση στο κόμμα, ως προσπάθεια να χτυπηθούν τα χαρακτηριστικά κόμματος νέου τύπου που διαθέτει το ΚΚΕ.

 

Η συνέχεια θα είναι καταστροφική

Ήδη προ ολίγων μηνών έγινε αναφορά στον τύπο για χρέη πενήντα εκατομμυρίων. Η ηγεσία αντί να βγει να καταδικάσει τέτοια δημοσιεύματα εσιώπησε εκκωφαντικά.

Κτίρια σύμβολα, έδρες νομαρχιακών επιτροπών, διαμερίσματα που έχουν αφήσει κληρονομιά μέλη και οπαδοί έχουν υποθηκευτεί για να δοθεί χρόνος στην ηγετική ομάδα να μην απολύσει κανένα επαγγελματικό στέλεχος τουλάχιστον μέχρι το 19ο συνέδριο.

Ο στόχος ήταν σαφής. Έπρεπε να αλλάξει το πρόγραμμα και το καταστατικό του κόμματος και μετά να προχωρήσουν οι εξελίξεις. Νωρίτερα υπήρχε κίνδυνος να αντιδράσουν πολλά από τα έμμισθα κομματικά μέλη και στελέχη και τότε υπήρχε κίνδυνος να μην υλοποιηθεί ο απώτερος στόχος τους: να ξεκοπεί δηλαδή το ΚΚΕ από το μαρξισμό λενινισμό, να ξεκοπεί από τις παραδόσεις του, να αλλάξει τελικά ο χαρακτήρας του ΚΚΕ, που με τόσο κόπο παλεύει να πετύχει η αστική τάξη τόσα χρόνια.

Κτίρια που αγοράστηκαν ή χτίστηκαν με το αίμα, τον ιδρώτα και το υστέρημα των μελών, των φίλων και των οπαδών του ΚΚΕ και κανένας δεν έχει δικαίωμα να τα πουλήσει.

Απαιτείται εγρήγορση από τα μέλη, τους φίλους και τους οπαδούς του κόμματος. Να μην επιτρέψουν στην ηγετική ομάδα να συνεχίσει την καταστροφική για το κόμμα πορεία.

Ελπίζω πως η απάθεια που έχει πλήξει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν θα να πλήξει και τα μέλη και τους οπαδούς του ΚΚΕ.

Καμία δικαιολογία δεν επιτρέπεται. Αυτοί που έφεραν μέχρι εδώ το κόμμα δεν μπορούν να το βγάλουν από την κρίση.

Φαίνεται πια κάθε μέρα και περισσότερο ότι η πολιτική της ηγετικής ομάδας αντικειμενικά δεν μπορεί να αμφισβητήσει το σύστημα.

Την ηθική του κομμουνιστή την κατακτάς κάθε μέρα μέχρι το θάνατό σου. Αναρωτιέμαι πολλές φορές τι θα έλεγε και κυρίως τι θα έκανε ο Λένιν μπροστά σε αυτά τα ρεζιλίκια και την κατρακύλα των τελευταίων χρόνων…

Μύρων Σαλονικιός

ΠΗΓΗ

 

Greece’s Communist Party selling the party newspaper and TV station. Hundrends of communists wail for their rights. Bye-Bye, Commie guy!

Ο 11χρονος Χαφέζ Ασσαντ: «Θέλω να επιτεθούν…Η νίκη είναι δική μας»/Facebook Post Said to Be by Assad’s Son Dares Americans to Attack

Αίσθηση έχει προκαλέσει ανάρτηση στον φερόμενο ως προσωπικό λογαριασμό σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, του μεγαλύτερου γιου του Ασσαντ, του εντεκάχρονου Χαφέζ, την οποία κοινοποίησαν με επιφύλαξη οι Τάιμς της Νέας Υόρκης.

Ο υπογράφων ως γιος του Σύρου Προέδρου, μεταξύ άλλων αναφέρει: «Περιμέναμε 12 ώρες για το χτύπημα. Σε 48 ώρες, είπαν, περιμένουμε».

«Η Αμερική δεν έχει στρατιώτες. Αυτό που έχει είναι μερικοί δειλοί με νέα τεχνολογία που αποκαλούν τους εαυτούς τους ελευθερωτές. Λένε ότι στηρίζουν την «επανάσταση», αλλά αυτοί την έφτιαξαν. Τώρα είμαστε όλοι σύριοι.  Ισως να καταστρέψουν το στρατό, αλλά δεν θα καταστρέψουν ποτέ την αντίσταση. Αυτοί είμαστε. Εχουμε γεννηθεί να αγωνιζόμαστε και να αντιστεκόμαστε. Θα τους πολεμήσουμε παντού μέχρι να φύγουν».

Και καταλήγει:

«Δεν ξέρουν τη γη μας όπως την ξέρουμε εμείς. Κανείς δεν την ξέρει. Η νίκη είναι δική μας, όσος καιρός κι αν χρειαστεί. Συρία για πάντα».

A Facebook post said to have been written by the 11-year-old son of President Bashar al-Assad may offer a glimpse into the defiant worldview of the Syrian elite.Facebook
A Facebook post said to have been written by the 11-year-old son of President Bashar al-Assad may offer a glimpse into the defiant worldview of the Syrian elite.

Facebook post said to be written by the 11-year-old son of the Syrian president, Bashar al-Assad, and “liked” or commented on by several people who appear to be the children and grandchildren of other senior members of Mr. Assad’s government, may offer a glimpse into the mindset of Syria’s ruling elite as the country braces for a potential Western strike in response toa chemical weapons attack on Aug. 21.

It is impossible to confirm whether the Facebook account does, in fact, belong to the son, Hafez al-Assad, and aspects of it invite doubt. For example, the owner of the account wrote that he was a graduate of Oxford University and a player for a Barcelona soccer team, neither of which would be likely to appear on the résumé of an 11-year-old boy in Damascus.

But those claims could also be read as the ambitions of a child, and there are reasons to believe that the account may actually belong to Hafez.

The owner of the account wrote that he was a graduate of a Montessori school in Damascus, a detail of the Assad children’s lives that Vogue magazine reported in a February 2011 profile of their mother, Asma al-Assad. That article portrayed them as typical suburban children who played with remote control cars and watched Tim Burton movies on an iMac as they lounged around the family home, described as running “on wildly democratic principles.” It has since been removed from the Vogue Web site, but Joshua Landis, a well-known scholar of Syrian politics, posted a copy to his blog.

Perhaps most significantly, the Facebook post said to have been written by Hafez al-Assad has been “liked” or commented on by several accounts that appear to belong to the children or grandchildren of other senior figures in the Assad administration. Among them are accounts that seemingly belong to two children of Deputy Vice President Mohammed Nassif Khierbek, Ali andSally, and to three children of a former deputy defense minister, Assef Shawkat, who was killed in a bombing in July 2012.

The accounts said to belong to the children of Mr. Shawkat — one of his sons,Bassel, and two of his daughters, Anisseh and Boushra — appeared to be authentic, according to a Syrian journalist from Damascus who has extensive knowledge of the country’s ruling elite and spoke on condition of anonymity, citing safety concerns. Mr. Shawkat was married to the sister of Bashar al-Assad, making these three children cousins of Mr. Assad’s son Hafez, who is believed to be the author of the Facebook post.

Many of the people who commented on the post had changed their profile pictures to show portraits of the Syrian leader or his father, also named Hafez, who ruled the country for three decades before Bashar al-Assad took power in 2000. Several of them referenced the author’s relationship to the two President Assads. One referred to the author by a diminutive and familiar nickname, “Hafouz,” and complimented him for his strength and intelligence, writing that such a feat was unsurprising for the son and grandson of the past two presidents. Another commenter wrote: “Like father like son! Well said future President!”

The Facebook post was Facebook
The Facebook post was “liked” or commented on by several people who appeared to be the children of other insiders in the Assad regime, including one who referred to the post’s author as a “future president.”
Many of the people who commented on the post had changed their profile pictures to portraits of the Syrian leader.Facebook
Many of the people who commented on the post had changed their profile pictures to portraits of the Syrian leader.

If the Facebook post attributed to Mr. Assad’s son is a hoax, it is either a highly elaborate one involving dozens of fake accounts purporting to belong to the children of other regime insiders, or a forgery so impressive that some of those children themselves — including the boy’s cousins — have been fooled.

Regardless of its provenance, the post appears to illustrate the mindset of Mr. Assad’s core supporters, who have stood by him through more than two years of a grinding war that has killed more than 100,000 Syrians and caused millions more to flee their homes.

The post is riddled with spelling and grammatical errors that would not be unusual for a child, and it may offer a glimpse into the way the country’s leaders — or, at the very least, Mr. Assad’s supporters — speak to one another and to their families as the specter of foreign military intervention looms.

Judging from the post, supporters of Mr. Assad do not appear to be particularly afraid of the United States.

“They may have the best army in the world, maybe the best airplanes, ships, tanks than ours, but soldiers? No one has soldiers like the ones we do in Syria,” the post’s author wrote of the United States military. “America doesn’t have soldiers, what it has is some cowards with new technology who claim themselves liberators.”

The author then compared the potential American airstrikes to the 2006 war between Israel and the Lebanese militant group Hezbollah, a close ally of the Assad regime in the current conflict. Many in the Arab world saw Hezbollah as the victor of the 2006 clash.

“I just want them to attack sooo much, because I want them to make this huge mistake of beginning something that they don’t know the end of it,” he wrote. “What did Hezbollah have back then? Some street fighters and some small rockets and a pile of guns, but they had belief, In theirselves and in their country and that’s exactly what’s gonna happen to America if it chooses invasion because they don’t know our land like we do, no one does, victory is ours in the end no matter how much time it takes.”

source: http://thelede.blogs.nytimes.com/2013/08/29/facebook-post-said-to-be-by-assads-son-dares-americans-to-attack/

Με κουπόνια πληρώνουν τους εργαζομένους τους οι αντιχρυσαυγίτες της «ΑΒ Βασιλόπουλος» /They get paid with coupons

ab-minima__article

Η εταιρεία ΑΒ Βασιλόπουλος, θυγατρική της βελγικής πολυεθνικής Delhaize, δίνει μια νέα ερμηνεία στην έννοια των πληρωμών. Σύμφωνα με καταγγελίες, που δημοσιεύθηκαν στο «ΠΑΡΟΝ», η συγκεκριμένη αλυσίδα σούπερ μάρκετ «πληρώνει»  τους εργαζομένους  της στα υποκαταστήματα στην επαρχία ένα ποσό από την μισθοδοσία τους (150 – 200 ευρώ) με κουπόνια της εταιρείας! Εξαναγκάζει, έτσι, τους υπαλλήλους της να εξαργυρώσουν το αντίστοιχο ποσό με αγορές από τα καταστήματα της πολυεθνικής, η οποία ευνοείται σε ρευστό και ανάλογο κέρδος, ενώ οι άμοιροι υπάλληλοι (με μισθό ο οποίος δεν ξεπερνά τα 500 με 550 ευρώ) υπόκεινται σε έναν ιδιότυπο εκβιασμό, για τον οποίο δεν μπορούν να πουν τίποτα υπό τον φόβο της απόλυσης και της μετέπειτα ανεργίας.

Φυσικά, κανένας αρμόδιος φορέας δεν αντέδρασε σ΄αυτήν την προκλητική αντεργατική ενέργεια. Όπως, φυσικά, στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ δεν διαβάσαμε κανένα καταγγελτικό κείμενο για την απαράδεκτη αυτή τακτική της εν λόγω εταιρείας. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι πληρώνει αδρά τις φυλλάδες προκειμένου να διαφημίσει τα προϊόντα της. Να υπενθυμίσουμε, επίσης, ότι η ΑΒ Βασιλόπουλος ήταν από εκείνες τις επιχειρήσεις, οι οποίες «θίχτηκαν» από την παρουσία τεσσάρων Βουλευτών της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στην τηλεοπτική εκπομπή του Γιώργου Τράγκα και γι΄αυτό τον λόγο απέσυρε την διαφήμισή της, πριν και κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης εκπομπής.

Με δεδομένο ότι η ΑΒ Βασιλόπουλος αποτελεί τμήμα πολυεθνικής και με βάση τον τρόπο με τον οποίο ανταποδίδει στους υπαλλήλους της την εργασία τους, δεν μας φαίνεται καθόλου περίεργο που συμμετέχει και αυτή στο φάσμα του «συνταγματικού τόξου», το οποίο εχθρεύεται την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Είναι φανερό ότι στυγνοί εργοδότες, που ξεζουμίζουν κάθε ζωτική ικμάδα των εργαζομένων και τους εκμεταλλεύονται, δεν θα μπορούσαν να έχουν την παραμικρή θετική σύνδεση, σχέση και συνεργασία με την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, η οποία σέβεται, εκτιμά και προστατεύει τον Έλληνα εργαζόμενο.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/me-kouponia-plhrwnoun-tous-ergazomenous-tous-oi-antichrusaugites-ths-ab-bas#.UiEamhsvmPM#ixzz2dUhGGJaW

Big supermarket in Grrece pays part of workers’ salaries with in-store coupons